Λίγο πριν την έναρξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1939, ένας Ιάπωνας βακτηριολόγος, ίδρυσε στην κατεχόμενη από τους Ιάπωνες Μαντζουρία (κινέζικη επαρχία), τη Μονάδα 731. Ο ίδιος την ονόμασε Κέντρο Πρόληψης και Έρευνα Επιδημικών Νόσων. Ταυτόχρονα ίδρυσε και διοικούσε το στρατόπεδο συγκέντρωσης. Σκοπός του ήταν η έρευνα γύρω από τα όπλα μαζικής καταστροφής (βιολογικά και χημικά) τα οποία προοριζόταν για τον αυτοκρατορικό στρατό της Ιαπωνίας. Οι εγκαταστάσεις αυτές χτίστηκαν σε κινεζικά εδάφη που κατείχαν οι Ιάπωνες από τις αρχές του 20ουαιώνα και υπόγειες ή καλά καλυμμένες ώστε να μην μπορούν να εντοπιστούν και καταστραφούν από βομβαρδισμούς. Το εγχείρημα συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Εκεί έλαβαν χώρα βασανιστήρια και πειράματα σε ανθρώπους. Πολλοί ισχυρίζονται πως το Άουσβιτς ήταν παιδική χαρά μπροστά στην Μονάδα 731 καθώς από την τελευταία δεν βγήκε κανένα «ανθρώπινο χοιρίδιο» ζωντανό… Στρατιώτες αιχμάλωτοι από την Αμερική, την Κίνα, τη Ρωσία και την Κορέα, καθώς επίσης συλληφθέντες, κλέφτες και φυλακισμένοι άνδρες-γυναίκες-ηλικιωμένοι-παιδιά, αποτελούσαν το «υλικό» τους.
Όσα λάμβαναν χώρα σε αυτά το κολαστήρια δεν τα χωρά το ανθρώπινο μυαλό: - Αφαιρέσεις εσωτερικών οργάνων ώστε να δουν αν ζει ο άνθρωπος χωρίς στομάχι παρά μόνο με την άμεση σύνδεση λάρυγγα-οισοφάγου και εντέρου.
- Νεκροτομές σε ζωντανούς ανθρώπους μετά από χορήγηση βακτηρίων ώστε να μελετηθεί live ο τρόπος και ο ρυθμός με τον οποίο προσβάλλεται ο οργανισμός.
- Ακρωτηριασμοί χωρίς αναισθησία ώστε να παρατηρηθεί η συμπεριφορά του αίματος.
- Η έκθεση σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίας και ακόλουθη παροχή υψηλού φορτίου θερμότητας. Αυτό γινόταν με πολύωρη παραμονή στο κρύο και στη συνέχεια τους βύθιζαν σε καυτό νερό ώστε να καταγράψουν τις αντοχές του ανθρωπίνου σώματος και να συμβουλεύσουν σχετικά τους Ιάπωνες στρατιώτες αν βρεθούν σε καταστάσεις έντονου ψύχους.
- Απότομο γέμισμα του στομάχου μέσω σωλήνα με θαλασσινό νερό ώστε να ξέρουν αν μπορούν οι πιλότοι τους σε περίπτωση πτώσης αεροσκάφους στη θάλασσα να επιβιώσουν μόνο με θαλασσινό νερό.
- Ολόκληρες πόλεις ψεκάζονταν από αέρος με τα βακτήρια της βουβωνικής πανώλης.
- Ενέσεις αέρα στις φλέβες ώστε να προσδιοριστεί ο χρόνος εμβολισμού και κατά συνέπεια θανάτου.
- Κυριολεκτικό ψήσιμο σε φούρνους με συνεχή έκθεση σε ακτίνες Χ.
- Και πολλά-πολλά άλλα
Κανείς ποτέ δεν καταδικάστηκε. Μαρτυρίες έχουμε από τους γιατρούς της Μονάδας 731 πολλά χρόνια μετά. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς…;;
ΥΓ: Ενδεικτικά και γενικά...



