Ο δήμαρχος Στυλίδας Απόστολος Γκλέτσος (πρώην sex symbol και ΚΚΕς), άνοιξε τους παράπλευρους δρόμους ρίχνοντας τα στηθαία και από τον θόρυβο ξύπνησε το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ... Τόσους μήνες κουραδιάζαν. Μόνο οι κατα τόπους επιτροπές πολιτών διοργάνωναν δράσεις και ενημέρωναν σχετικά με το κίνημα "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ". Αλλά τώρα που "έπιασε" και "πουλαέι", τσουπ! Να σου και ο Περισσός στις επάλξεις των διοδίων! Πιασάρικο θέμα οι σηκωμένες μπάρες διοδίων, δε λέω, και δη λαϊκό ειδικά όταν θέλουν να δουν "σηκωμένα" ποσοστά στις εκλογές. Εξάλλου, είναι must και θα φορεθεί πολύ το προσεχές διάστημα η... σηκωμένη μπάρα! Να δω μόνο ποιός θα κάτσει πάνω της, γιατί απο κάτω της όλοι έχουμε βολευτεί. Αλλωστε είναι γνωστό πλέον πως, αν το όποιο κίνημα δεν έχει το σφυροδρέπανο πάνω απο το κεφάλι του σαν άλλο φωτοστέφανο, είναι πάγια τακτική τους να το συκοφαντούν κι αν δεν μπορέσουν ούτε αυτό να κάνουν, τότε το καπελώνουν. Τί είχες Γιάννης, τί είχε πάντα!
Saturday, January 15, 2011
Κ(ε)Κ(ε)Ε δίζω...
Ο δήμαρχος Στυλίδας Απόστολος Γκλέτσος (πρώην sex symbol και ΚΚΕς), άνοιξε τους παράπλευρους δρόμους ρίχνοντας τα στηθαία και από τον θόρυβο ξύπνησε το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ... Τόσους μήνες κουραδιάζαν. Μόνο οι κατα τόπους επιτροπές πολιτών διοργάνωναν δράσεις και ενημέρωναν σχετικά με το κίνημα "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ". Αλλά τώρα που "έπιασε" και "πουλαέι", τσουπ! Να σου και ο Περισσός στις επάλξεις των διοδίων! Πιασάρικο θέμα οι σηκωμένες μπάρες διοδίων, δε λέω, και δη λαϊκό ειδικά όταν θέλουν να δουν "σηκωμένα" ποσοστά στις εκλογές. Εξάλλου, είναι must και θα φορεθεί πολύ το προσεχές διάστημα η... σηκωμένη μπάρα! Να δω μόνο ποιός θα κάτσει πάνω της, γιατί απο κάτω της όλοι έχουμε βολευτεί. Αλλωστε είναι γνωστό πλέον πως, αν το όποιο κίνημα δεν έχει το σφυροδρέπανο πάνω απο το κεφάλι του σαν άλλο φωτοστέφανο, είναι πάγια τακτική τους να το συκοφαντούν κι αν δεν μπορέσουν ούτε αυτό να κάνουν, τότε το καπελώνουν. Τί είχες Γιάννης, τί είχε πάντα!
Tuesday, September 28, 2010
13η του Σεπτέμβρη...
Κάτω από δέντρα όπου κρεμάστηκαν άνθρωποι, εμείς καθόμαστε και απολαμβάνουμε έναν ίσκιο πιο δροσερό κι από το αίμα του πλήθους, καθώς ο φονιάς μας, περιφέρει τα κομμένα κεφάλια μας στις πλατείες... Έτσι είναι όταν -ίσως και επειδή- σε αγαπώ!
Saturday, May 15, 2010
"Πόρνη"
Το παρακάτω ποίημα ανήκει στη Σίσσυ Δουτσιου (http://ecstaticpoetrysemeli.blogspot.com/2008/09/blog-post.html). Την ευχαριστώ για την άδεια δημοσίευσής του. Αν είστε απο τους ανθρώπους που αγαπούν και δε φοβούνται τη σκέψη, σπεύσατε στο ιστολόγιό της http://ecstaticpoetrysemeli.blogspot.com/. Σας προειδοποιώ... είναι ένας σκληρός και αδίστακτος καθρέφτης... κοιτάξτε το είδωλο βαθιά μέσα στα μάτια και κλάψτε...!
ΠΟΡΝΗ
Ξεσκισμένη , με τρύπια δικτυωτά καλτσόν
στους πιο βρώμικους δρόμους της πόλης
στο Βερολίνο , στη Γαλλία , στη Ρώμη ,
στην Αθήνα , στο Λονδίνο , στο Δελχί .
Μεθυσμένη , μαστουρωμένη
ζητιανεύοντας για λίγα ευρώ
για να τη βγάλω μέχρι παρακάτω,
δεν έχω ανάγκη ,
δεν χρειάζομαι πολλά
λίγο φαί
και καθαρά εσώρουχα για να πηδιέμαι κάθε βράδυ.
Πεινασμένη , ξεμαλλιασμένη
με ένα τσιγάρο στο χέρι
σκύβω στα παράθυρα των αυτοκινήτων και τους λέω :
«20 ευρώ» ,
επιδεικνύοντας τα τσιμπουκόχειλά μου
και τα στήθη μου που είναι ακόμη στητά και νεανικά.
Μόνη μου , με χαλασμένα τακούνια
5 η ώρα το πρωί
ένα τελευταίο γαμήσι και μετά πάω σπίτι μου να κοιμηθώ.
Δε ζηλεύω τις πουτάνες πολυτελείας
αυτές πουλάνε το μουνί τους
σε βιομήχανους και εφοπλιστές,
σε μπάτσους και δικηγόρους
Εγώ , η πόρνη των 20 ευρώ
δωρίζω το μουνί μου
σε βιτσιόζους άντρες
που δεν τους παίρνουν πίπα οι γυναίκες τους,
σε αυτούς που θέλησαν να κάνουν ένα όργιο
και δεν τους το επέτρεψε η χριστιανική τους ηθική.
Ντυμένη πρόστυχα ,
με ακριβά ρούχα και αδιάβροχο κραγιόν.
Περιμένω να με πάρουν τηλέφωνο
και να πάω για μια βίζιτα σε μια σουίτα των 5 αστέρων….
Άσχημοι άντρες , χοντροί , ανίκανοι,
βουτηγμένοι στα σκατά των λεφτών τους.
Μου δίνουν 1000 ευρώ
και τους προσφέρω
μια ώρα ευχαρίστησης και ηδονής….
Ξεσπάστε επάνω μου ……
βγάλτε όλες σας τις τύψεις επάνω μου ,
μαστιγώστε με , δαγκώστε με , πονέστε με …
αλλά σταματήστε να με κυριαρχείτε .
Γιατί όταν τελειώσει αυτό το γαμήσι
θα είμαι ελεύθερη
να μην ακολουθήσω τους μαζοχιστικούς , ανέραστους νόμους
που έχετε υπογράψει και κατασκευάσει
για να τoυς ακολουθεί ο κάθε πουλημένος…
Είμαι ελεύθερη να μην σας πιστέψω…..
Εγώ η πόρνη πολυτελείας
που ικανοποιώ τα βίτσια του ταξικού εχθρού μου
δεν κάθομαι σε ένα γραφείο για 8 ώρες
δεν έχω διακοπές μόνο για 15 μέρες...συν τις αργίες.
Εγώ η πόρνη πολυτελείας
που καταπίνω τα χύσια
αυτού που θα ‘θελα να πνίξω με τα ίδια μου τα χέρια
δεν είμαι χρεωμένη στην τράπεζα
και δεν πιέζω τα παιδιά μου
να κάνουν μεταπτυχιακό
στη διαχείριση επιχειρήσεων
και στα οικονομικά.
3 η ώρα το μεσημέρι και ετοιμάζομαι για πιάτσα….
Σήμερα θα ξυρίσω το μουνί μου ,
με ξυρισμένο μουνί από 20 πάει 25….
Αλλά τα τακούνια μου είναι χαλασμένα…..
θα κουτσαίνω σαν πρωτάρα πουτάνα
Ένα κοντό φουστάνι , μια μπλε σκιά στα μάτια
και είμαι έτοιμη……
Σήμερα έχω όρεξη για κουβέντα με τους πελάτες μου…
Είναι όλοι απογοητευμένοι , κουρασμένοι , χωρίς όνειρα ,
Κρίμα….τους λυπάμαι…..
Οι περισσότεροι είναι ψεύτες , υποκριτές ,
Πουλάνε το κορμί τους και το μυαλό τους
στους διευθυντές τους , στο στριμωγμένο ωράριο τους…
Και τρέχουν τα μεσάνυχτα για ένα γρήγορο γαμήσι
Για μια φτηνή πουτάνα…
Κρίμα , τους λυπάμαι…
Όλοι ίδιοι όπου και αν κάνω πιάτσα.
Στο Soho στο Λονδίνο ,
στο Place Pigale στο Παρίσι ,
στο Tor di Quinto της Ρώμης ,
στις μεγάλες λεωφόρους της Αμερικής.
Οι πελάτες είναι οι ίδιοι.
Σαραντάρηδες, πιτσιρικάδες , ζευγάρια ,
μια μεγάλη παρέα,
όλοι είναι οι ίδιοι.
Νομίζουν ότι πηδάνε μια βρωμιάρα ,
μια ηλίθια που έχει καταστρέψει τη ζωή της…
Ενώ αυτοί είναι τι? Επιτυχημένοι?
Δεν αντέχω αλλό…γαμημένες ξεκολιάρες
…..πάρτε μια ωραία πίπα στους άντρες σας…
θέλω να ησυχάσω….
Τι είμαστε
σκουπίδια ρε ανόητοι ,
όπως έχετε τους μετανάστες?
Εσείς…μας παράγετε……
εδώ είμαστε
στα πεζοδρόμια ,
στις πλατείες,
μέσα στα σπίτια σας ,
στα πορνοπεριοδικά, στις πορνοταινίες ,
στα site στο ιντερνετ….
Το ξέρετε ότι υπάρχουν πογκρόμ για τις πουτάνες?
Ναι, αυτοί που μας βγάζουν στους δρόμους
αυτοί μας συλλαμβάνουν….
Πουλημένη καθημερινότητα……
κάθε μέρα ο καθένας μας
πουλάει ένα κομμάτι του εαυτού του …
άλλος πουλάει το σπίτι του ,
άλλος τα όνειρα του ,
άλλος το κορμί του ,
άλλος τα παιδιά του ,
άλλος τα όργανά του……
Ξέρεις,...έχω ταξιδέψει …
έχω έρθει από πολύ μακριά...
από την Ταϋλάνδη ,
από τη Ρωσία ,
από την Ουκρανία ,
από την Κίνα ,
από ένα κολοχώρι στην Ελλάδα ,
από ένα φτωχό σπίτι ,
από ένα πρώην κουμμουνιστικό καθεστώς …….
Ξέρεις με έχουνε βιάσει αμέτρητες φορές ,
έχω φάει πολύ ξύλο
και έχω τρέξει πολύ
για να μην κοιμηθώ σε κάποιο αστυνομικό τμήμα
με φαλλοκράτες μπάτσους τριγύρω μου.
Όμως ξέρεις κάτι
κάποιες φορές το ευχαριστιέμαι ,
γουστάρω να με γαμάνε ,
να με πέρνουνε παρτούζα ,
να γλύφω τα αρχίδια του κάθε μαλάκα για να με ξεφτιλίζει , μου αρέσει να είμαι πουτάνα……
Δεν μου αρέσει να με γαμάει ο νταβατζής μου τσάμπα,
δεν μ'αρέσει να μην έχω φράγκα για να φάω ένα πιάτο φαί,
να μετακομίζω από υπόγειο σε υπόγειο
γιατί δεν έχω να πληρώσω το νοίκι,
δεν μου αρέσει να με κοιτάς και να με λυπάσαι …..
Δεν μου αρέσει να με βλέπεις
και να μην ξέρεις τίποτα,
να μην σε νοιάζει από πού ήρθα , που κοιμάμαι , τι τρώω , πως μου μιλάνε ,
τι θα΄θελα κάνω, που θα ΄θελα να βρίσκομαι….
Δεν μπορώ να πάω πουθενά….
εγώ έχω ένα νταβατσή που με κυνηγάει ,
που με απειλεί,
και δεν μπορώ να πάω πουθενά …
Κλεισμένη σε ένα διαμέρισμα
και να έρχονται όλοι να με γαμάνε
και εγώ να μην απολαμβάνω τίποτα …
Ακούς ? Τίποτα……
Στημένη σε μια βιτρίνα στην Ολλανδία….
με λευκές ζαρτιέρες και δυο κοτσιδάκια….
Δεν θέλω πια.....μια δραπέτευση …
μια δραπέτευση από ένα πορνείο….
και που να πάω ?…
Από την αρχή σε άλλη χώρα….
Με ποιο διαβατήριο ?..Με τι λεφτά?…Με τι όνομα?...
Τίποτα πια δεν θα’ναι όπως πρώτα….
Κανένα όνειρο δεν θα σώσει κανέναν….
ούτε εμένα,
ούτε αυτούς..ούτε εσάς…..
Ανοίγω τα μάτια και πάλι εδώ….
στημένη στη βιτρίνα….
και ακούω μόνο το λυγμό μου…….
Κοντά στο άπειρο θα χτίσω το σπίτι μου …
με φράχτες ψηλούς
να μην έρχεται κανένας
μόνο οι φίλοι μου …οι δυο τρεις που έχω…
και όποιος άλλος έρχεται θα τον καταπίνει το άπειρο…
η σκοτεινή άβυσσος του βρώμικου μουνιού μου….
και εδώ θα μπορώ να κλείνω τα ματιά μου
και να τα ξανανοίγω και να΄μαι η ίδια ….
Πούστηδες γραφειοκράτες
που θέλετε 300 ευρώ
για να μου εκδώσετε την άδεια παραμονής στη χώρα
ενώ την εξέταση και την αδεία ότι έχω καθαρό μουνί ,
μου τη δίνετε τσάμπα…
Γαμημένοι……Ξεφτιλισμένοι…..
Πόσες πουτάνες είναι στα κελία
του κάθε αστυνομικού τμήματος κάθε βράδυ
και σας πέρνουνε πίπες ? Πόσες ?....
Σοφρωνιστικοί υπάλληλοι…
Αδεια κρανεία….
Αδεια κρανεία
γιατί κανείς δεν τόλμησε
να ποτέ σκεφτεί ποια είμαι…
αν θέλω μια αγκαλιά το βράδυ για να κοιμηθώ
και όχι ένα πληρωμένο γαμήσι για να με πάρει ο ύπνος…
αν θέλω να βγω μια βόλτα
και να πιώ μια μπύρα χωρίς να πουλάω την τρύπα μου….
αν θέλω να γυρίσω σπίτι μου …. .
αν θέλω να κάτσω εδώ…μαζί σας…
Άδεια κρανεία
γιατί ποτέ κανείς
δεν πρόκειται να με αγαπήσει
ή τουλάχιστον να ζήσει μαζί μου για λίγο όσο αντέξει…
όσο αντέχω και εγώ...
να είμαι αυτή που κάνει πιάτσα στο πεζόδρόμιο….
Ακούτε γαμημένες ξεκολιάρες ?Ακούτε ?……
Ανοίξτε τα πόδια σας να σας γαμήσει όσο θέλει ο άντρα σας…..
Και άμα είναι καμιά φορά
φορέστε ροζ καλτσάκια και
ένα παιδικό βρακάκι...
για να μην πηγαίνει ο άντρας σας
σε μπουρδέλα με ανήλικες πουτάνες.
για να γαμήσει Τσέχες
δεκατετράχρονες και δωδεκάχρονες
που αποφασίζουν να περάσουν τα σύνορα
και καταλήγουν σε ένα δωμάτιο
με άλλες δέκα ανήλικες πουτάνες
όλες γυμνές.....
και να τους εξετάζουν τα στήθη τους,
τα δόντια τους και τις περιοχές μεταξύ των ποδιών τους.
Και άμα ζούσες στη Σιγκαπούρη
θα μπορούσες να δεις
τις δεκατριάχρονες πουτάνες ,
τα πουτανάκια....
να κάνουν πιάτσα για να έχουν λεφτά
για φάρμακα , για φαί ,
για ένα δωμάτιο σε ένα ξενοδοχείο
να κοιμηθούνε ένα βράδυ.
Εμείς είμαστε οι ξεφτιλισμένες πουτάνες ?
ΥΓ: Για να θυμάμαι... it's getting cold on this island...
ΠΟΡΝΗ
Ξεσκισμένη , με τρύπια δικτυωτά καλτσόν
στους πιο βρώμικους δρόμους της πόλης
στο Βερολίνο , στη Γαλλία , στη Ρώμη ,
στην Αθήνα , στο Λονδίνο , στο Δελχί .
Μεθυσμένη , μαστουρωμένη
ζητιανεύοντας για λίγα ευρώ
για να τη βγάλω μέχρι παρακάτω,
δεν έχω ανάγκη ,
δεν χρειάζομαι πολλά
λίγο φαί
και καθαρά εσώρουχα για να πηδιέμαι κάθε βράδυ.
Πεινασμένη , ξεμαλλιασμένη
με ένα τσιγάρο στο χέρι
σκύβω στα παράθυρα των αυτοκινήτων και τους λέω :
«20 ευρώ» ,
επιδεικνύοντας τα τσιμπουκόχειλά μου
και τα στήθη μου που είναι ακόμη στητά και νεανικά.
Μόνη μου , με χαλασμένα τακούνια
5 η ώρα το πρωί
ένα τελευταίο γαμήσι και μετά πάω σπίτι μου να κοιμηθώ.
Δε ζηλεύω τις πουτάνες πολυτελείας
αυτές πουλάνε το μουνί τους
σε βιομήχανους και εφοπλιστές,
σε μπάτσους και δικηγόρους
Εγώ , η πόρνη των 20 ευρώ
δωρίζω το μουνί μου
σε βιτσιόζους άντρες
που δεν τους παίρνουν πίπα οι γυναίκες τους,
σε αυτούς που θέλησαν να κάνουν ένα όργιο
και δεν τους το επέτρεψε η χριστιανική τους ηθική.
Ντυμένη πρόστυχα ,
με ακριβά ρούχα και αδιάβροχο κραγιόν.
Περιμένω να με πάρουν τηλέφωνο
και να πάω για μια βίζιτα σε μια σουίτα των 5 αστέρων….
Άσχημοι άντρες , χοντροί , ανίκανοι,
βουτηγμένοι στα σκατά των λεφτών τους.
Μου δίνουν 1000 ευρώ
και τους προσφέρω
μια ώρα ευχαρίστησης και ηδονής….
Ξεσπάστε επάνω μου ……
βγάλτε όλες σας τις τύψεις επάνω μου ,
μαστιγώστε με , δαγκώστε με , πονέστε με …
αλλά σταματήστε να με κυριαρχείτε .
Γιατί όταν τελειώσει αυτό το γαμήσι
θα είμαι ελεύθερη
να μην ακολουθήσω τους μαζοχιστικούς , ανέραστους νόμους
που έχετε υπογράψει και κατασκευάσει
για να τoυς ακολουθεί ο κάθε πουλημένος…
Είμαι ελεύθερη να μην σας πιστέψω…..
Εγώ η πόρνη πολυτελείας
που ικανοποιώ τα βίτσια του ταξικού εχθρού μου
δεν κάθομαι σε ένα γραφείο για 8 ώρες
δεν έχω διακοπές μόνο για 15 μέρες...συν τις αργίες.
Εγώ η πόρνη πολυτελείας
που καταπίνω τα χύσια
αυτού που θα ‘θελα να πνίξω με τα ίδια μου τα χέρια
δεν είμαι χρεωμένη στην τράπεζα
και δεν πιέζω τα παιδιά μου
να κάνουν μεταπτυχιακό
στη διαχείριση επιχειρήσεων
και στα οικονομικά.
3 η ώρα το μεσημέρι και ετοιμάζομαι για πιάτσα….
Σήμερα θα ξυρίσω το μουνί μου ,
με ξυρισμένο μουνί από 20 πάει 25….
Αλλά τα τακούνια μου είναι χαλασμένα…..
θα κουτσαίνω σαν πρωτάρα πουτάνα
Ένα κοντό φουστάνι , μια μπλε σκιά στα μάτια
και είμαι έτοιμη……
Σήμερα έχω όρεξη για κουβέντα με τους πελάτες μου…
Είναι όλοι απογοητευμένοι , κουρασμένοι , χωρίς όνειρα ,
Κρίμα….τους λυπάμαι…..
Οι περισσότεροι είναι ψεύτες , υποκριτές ,
Πουλάνε το κορμί τους και το μυαλό τους
στους διευθυντές τους , στο στριμωγμένο ωράριο τους…
Και τρέχουν τα μεσάνυχτα για ένα γρήγορο γαμήσι
Για μια φτηνή πουτάνα…
Κρίμα , τους λυπάμαι…
Όλοι ίδιοι όπου και αν κάνω πιάτσα.
Στο Soho στο Λονδίνο ,
στο Place Pigale στο Παρίσι ,
στο Tor di Quinto της Ρώμης ,
στις μεγάλες λεωφόρους της Αμερικής.
Οι πελάτες είναι οι ίδιοι.
Σαραντάρηδες, πιτσιρικάδες , ζευγάρια ,
μια μεγάλη παρέα,
όλοι είναι οι ίδιοι.
Νομίζουν ότι πηδάνε μια βρωμιάρα ,
μια ηλίθια που έχει καταστρέψει τη ζωή της…
Ενώ αυτοί είναι τι? Επιτυχημένοι?
Δεν αντέχω αλλό…γαμημένες ξεκολιάρες
…..πάρτε μια ωραία πίπα στους άντρες σας…
θέλω να ησυχάσω….
Τι είμαστε
σκουπίδια ρε ανόητοι ,
όπως έχετε τους μετανάστες?
Εσείς…μας παράγετε……
εδώ είμαστε
στα πεζοδρόμια ,
στις πλατείες,
μέσα στα σπίτια σας ,
στα πορνοπεριοδικά, στις πορνοταινίες ,
στα site στο ιντερνετ….
Το ξέρετε ότι υπάρχουν πογκρόμ για τις πουτάνες?
Ναι, αυτοί που μας βγάζουν στους δρόμους
αυτοί μας συλλαμβάνουν….
Πουλημένη καθημερινότητα……
κάθε μέρα ο καθένας μας
πουλάει ένα κομμάτι του εαυτού του …
άλλος πουλάει το σπίτι του ,
άλλος τα όνειρα του ,
άλλος το κορμί του ,
άλλος τα παιδιά του ,
άλλος τα όργανά του……
Ξέρεις,...έχω ταξιδέψει …
έχω έρθει από πολύ μακριά...
από την Ταϋλάνδη ,
από τη Ρωσία ,
από την Ουκρανία ,
από την Κίνα ,
από ένα κολοχώρι στην Ελλάδα ,
από ένα φτωχό σπίτι ,
από ένα πρώην κουμμουνιστικό καθεστώς …….
Ξέρεις με έχουνε βιάσει αμέτρητες φορές ,
έχω φάει πολύ ξύλο
και έχω τρέξει πολύ
για να μην κοιμηθώ σε κάποιο αστυνομικό τμήμα
με φαλλοκράτες μπάτσους τριγύρω μου.
Όμως ξέρεις κάτι
κάποιες φορές το ευχαριστιέμαι ,
γουστάρω να με γαμάνε ,
να με πέρνουνε παρτούζα ,
να γλύφω τα αρχίδια του κάθε μαλάκα για να με ξεφτιλίζει , μου αρέσει να είμαι πουτάνα……
Δεν μου αρέσει να με γαμάει ο νταβατζής μου τσάμπα,
δεν μ'αρέσει να μην έχω φράγκα για να φάω ένα πιάτο φαί,
να μετακομίζω από υπόγειο σε υπόγειο
γιατί δεν έχω να πληρώσω το νοίκι,
δεν μου αρέσει να με κοιτάς και να με λυπάσαι …..
Δεν μου αρέσει να με βλέπεις
και να μην ξέρεις τίποτα,
να μην σε νοιάζει από πού ήρθα , που κοιμάμαι , τι τρώω , πως μου μιλάνε ,
τι θα΄θελα κάνω, που θα ΄θελα να βρίσκομαι….
Δεν μπορώ να πάω πουθενά….
εγώ έχω ένα νταβατσή που με κυνηγάει ,
που με απειλεί,
και δεν μπορώ να πάω πουθενά …
Κλεισμένη σε ένα διαμέρισμα
και να έρχονται όλοι να με γαμάνε
και εγώ να μην απολαμβάνω τίποτα …
Ακούς ? Τίποτα……
Στημένη σε μια βιτρίνα στην Ολλανδία….
με λευκές ζαρτιέρες και δυο κοτσιδάκια….
Δεν θέλω πια.....μια δραπέτευση …
μια δραπέτευση από ένα πορνείο….
και που να πάω ?…
Από την αρχή σε άλλη χώρα….
Με ποιο διαβατήριο ?..Με τι λεφτά?…Με τι όνομα?...
Τίποτα πια δεν θα’ναι όπως πρώτα….
Κανένα όνειρο δεν θα σώσει κανέναν….
ούτε εμένα,
ούτε αυτούς..ούτε εσάς…..
Ανοίγω τα μάτια και πάλι εδώ….
στημένη στη βιτρίνα….
και ακούω μόνο το λυγμό μου…….
Κοντά στο άπειρο θα χτίσω το σπίτι μου …
με φράχτες ψηλούς
να μην έρχεται κανένας
μόνο οι φίλοι μου …οι δυο τρεις που έχω…
και όποιος άλλος έρχεται θα τον καταπίνει το άπειρο…
η σκοτεινή άβυσσος του βρώμικου μουνιού μου….
και εδώ θα μπορώ να κλείνω τα ματιά μου
και να τα ξανανοίγω και να΄μαι η ίδια ….
Πούστηδες γραφειοκράτες
που θέλετε 300 ευρώ
για να μου εκδώσετε την άδεια παραμονής στη χώρα
ενώ την εξέταση και την αδεία ότι έχω καθαρό μουνί ,
μου τη δίνετε τσάμπα…
Γαμημένοι……Ξεφτιλισμένοι…..
Πόσες πουτάνες είναι στα κελία
του κάθε αστυνομικού τμήματος κάθε βράδυ
και σας πέρνουνε πίπες ? Πόσες ?....
Σοφρωνιστικοί υπάλληλοι…
Αδεια κρανεία….
Αδεια κρανεία
γιατί κανείς δεν τόλμησε
να ποτέ σκεφτεί ποια είμαι…
αν θέλω μια αγκαλιά το βράδυ για να κοιμηθώ
και όχι ένα πληρωμένο γαμήσι για να με πάρει ο ύπνος…
αν θέλω να βγω μια βόλτα
και να πιώ μια μπύρα χωρίς να πουλάω την τρύπα μου….
αν θέλω να γυρίσω σπίτι μου …. .
αν θέλω να κάτσω εδώ…μαζί σας…
Άδεια κρανεία
γιατί ποτέ κανείς
δεν πρόκειται να με αγαπήσει
ή τουλάχιστον να ζήσει μαζί μου για λίγο όσο αντέξει…
όσο αντέχω και εγώ...
να είμαι αυτή που κάνει πιάτσα στο πεζόδρόμιο….
Ακούτε γαμημένες ξεκολιάρες ?Ακούτε ?……
Ανοίξτε τα πόδια σας να σας γαμήσει όσο θέλει ο άντρα σας…..
Και άμα είναι καμιά φορά
φορέστε ροζ καλτσάκια και
ένα παιδικό βρακάκι...
για να μην πηγαίνει ο άντρας σας
σε μπουρδέλα με ανήλικες πουτάνες.
για να γαμήσει Τσέχες
δεκατετράχρονες και δωδεκάχρονες
που αποφασίζουν να περάσουν τα σύνορα
και καταλήγουν σε ένα δωμάτιο
με άλλες δέκα ανήλικες πουτάνες
όλες γυμνές.....
και να τους εξετάζουν τα στήθη τους,
τα δόντια τους και τις περιοχές μεταξύ των ποδιών τους.
Και άμα ζούσες στη Σιγκαπούρη
θα μπορούσες να δεις
τις δεκατριάχρονες πουτάνες ,
τα πουτανάκια....
να κάνουν πιάτσα για να έχουν λεφτά
για φάρμακα , για φαί ,
για ένα δωμάτιο σε ένα ξενοδοχείο
να κοιμηθούνε ένα βράδυ.
Εμείς είμαστε οι ξεφτιλισμένες πουτάνες ?
ΥΓ: Για να θυμάμαι... it's getting cold on this island...
Saturday, May 8, 2010
Ξημερώνοντας 10η...
Παραδομένη στη μέθη της απουσίας σου, θα βάλω ένα φόρεμα αέρινο και θα ξεχυθώ στους δρόμους του μυαλού σου. Με μάτια κλειστά θα κυνηγώ τις λιβελούλες της ψυχής σου... θα τις κυνηγώ με την απόχη της θλίψης που μπορεί να κρύβει ένα άγγιγμα, μια αγκαλιά… Χαμηλόφωνα blues κι ένα ποτήρι κρασί. Κόκκινο, βαθύ κόκκινο να βιώνει τους δικούς του οργασμούς και να εκχύνει τα αρώματά στο χώρο… Μυσταγωγία και μέθεξη, έρωτας και θάνατος… Κρασί ατίθασο σαν παιδί και γοητευτικό σαν άνδρας… Κι εσύ, ένα παιδί γλυκό σαν μούστος… Κι εσύ, ένας άνδρας στυφός σαν κρασί…
Monday, May 3, 2010
Λατέρνα, φτώχια και φιλότιμο...
Κυριακή 2/5/2010. Το ρολόι του κόσμου χτύπησε μεσάνυχτα κι εμείς αναρωτιόμασταν για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Ξύπνα Βασίλη! Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος Ευρώπης λούστηκε με Ultrex και αλλά δεν είδε τίποτα. Ούτε φως στο τούνελ ούτε φως στο σπίτι του. Έκανε ΔΕΗσεις αλλά αν δεν έχεις φράγκα τί να τα κάνεις τα λεφτά; Ήπιε λοιπόν χλωρίνη, γιατί μόνο αυτήν εμπιστεύεται, και αφού έβγαλε φτερά σερβιέτας στην πλάτη, άφησε κατά μέρους τη ρόδα, πήρε μια τσάντα και έκανε κοπάνα. Απόδραση στην ύπαιθρο να βρει τη Γκόλφω.
Οι διεστραμμένοι από τη γέννα τους μας πρόσφεραν ρίγη ηδονής με τον ΔοΝηΤή τους και ο Ηλίας του 16ου χάνει 13ο και 14ο μισθό. Τι τριάντα, τι σαράντα, τι πενήντα; Όσο και να σαι, στα ίδια σκατά θα κολυμπάς με τους άλλους. Λαός και Κολωνάκι. Μανταλένες θα καταλήξουμε για να θρέψουμε τα παιδιά μας και η βάρκα θα βουλιάζει. Άλλος με τη βάρκα μας;
Από την άλλη, οι φόροι μας ανέβασαν την πίεση, 21 η μικρή και 23 η μεγάλη, όπως μεγάλη ήταν και η πουτσ@ που φάγαμε. Θα, θα, θα… σωθούμε; Κονσέρτο για πολυβόλα θύμισαν οι εξαγγελίες κι ο Παπακωνσταντίνου, άνθρωπος που έσπαγε πλάκα. Υπάρχει και φιλότιμο ρε παιδιά αλλά ο Έλληνας, ένας βλάκας και μισός γαρ, τσίμπησε στο δόλωμα του σοσιαλισμού και έμεινε με την κάλπικη λύρα στο χέρι. Η κυρά μας η μαμή ξεγεννάει τη βία και μια κυρία στα μπουζούκια πίνει πορτοκαλάδα από μούσμουλα για να ξεχάσει την αύξηση ορίου συνταξιοδότησης. Θα πεθαίνουμε πλέον και αντί για στεφάνια θα μας δίνουν τιμής ένεκεν τη σύνταξη. Πα μααααλ, πα μααααλ!
Αλίμονο στους νέους με αυτό το κυριακάτικο ξύπνημα! Πάρτε παίδες το καπελάκι σας γιατί μας βλέπω να ζητιανεύουμε, καρατσεκαρισμένο! Έξω πούστη απο την παράγκα! Αθάνατη Μαλβίνα...
ΥΓ1: Επειδή το ποστ είναι βαθιά επηρεασμένο απο τίτλους ταινιών του παλιού, καλού ελληνικού κινηματογράφου, δείτε
Thursday, April 8, 2010
Θα χαθώ αύριο
Θα χαθώ αύριο
σε κύματα άγρια,
σε ανάσες βαριές,
όπως και τότε
κορίτσι στα δεκαοχτώ
με κύμβαλα στ’ αριστερά
του στήθους.
Θα χαθώ αύριο
σ’ ένα καθάριο γεια,
σ’ ένα αμαρτωλό αντίο.
σε κύματα άγρια,
σε ανάσες βαριές,
όπως και τότε
κορίτσι στα δεκαοχτώ
με κύμβαλα στ’ αριστερά
του στήθους.
Θα χαθώ αύριο
σ’ ένα καθάριο γεια,
σ’ ένα αμαρτωλό αντίο.
Sunday, February 14, 2010
Απόκριες και καρναβάλια
Βακχικές εκτονώσεις, κινούμενοι δίμετροι φαλλοί, χοροί γύρω από τζαμάλες, φασολάδες και ζαχαρωτά, κρασιά, κορνέτες και ντουντούκες, στρακαστρούκες, κομφετί και σερπαντίνες, προβιές και μασκαρέματα, φλεγόμενοι Ιούδες, Ισκαριώτες, βουλευτές και αρχοντάδες!
Έτσι είναι φέτος το carne vale: αποχαιρετισμό στο κρέας… Δοκιμασμένη συνταγή προς πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. Σαρακοστή και κούλουμα, νταλκάδες και καρασεβντάς! Και να σου η Καθαρά Δευτέρα, γεμάτη νηστεία, έρωτα και προσευχή, χαρταετούς για να νιώθουμε λεύτεροι και ταπεράκια με τουρσί για να θυμόμαστε τα «ξινά» που δεν είναι ούτε περσινά, ούτε σταφύλια! Κι όλα αυτά για μια θέση στον παράδεισο και στην Ευρώπη των 27… Οι Γερμανοί ξανάρχονται, σαν άλλοι μάγοι με τα δώρα. Κουβαλάνε και τους Γάλλους αυτή τη φορά κι εμείς ντυνόμαστε ερωτευμένοι σχιζοφρενείς για να μην καταλάβουν ότι έχουν να κάνουν με τους ίδιους μαλάκες και να κερδίσουμε την εύνοιά τους. Γερμανικά βίτσια και γαλλικά φιλιά! Του Αγίου Βαλεντίνου γαρ σήμερα και όλοι περπατάνε βιαστικά με αρκουδάκια στην αγκαλιά, σοκολατάκια σε σχήμα καρδούλας και βλέμμα βοδίσιο, με ένα «για πάντα» στο στόμα και προφυλακτικό στην τσέπη. Δύσκολοι καιροί όμως για δώρα, η αλήθεια να λέγεται! Έσφιξαν τα λουριά και ψόφησε ο σκύλος. Και να που έγινε περικοπή 800 ευρώ στο μισθό του Γιωργάκη και χάθηκε η συνδρομή του στο ΚΕΣ «ορθοπεταλιά χωρίς πετάλι, τιμόνι και αλυσίδα» με εγγύηση σπουδών και εξασφαλισμένη επαγγελματική αποκατάσταση. Έγιναν βλέπετε τα δίδακτρα στόκος στην τρύπα του ελλείμματος, γιατί το πάθημα γίνεται μάθημα και το μάθημα περνιέται μόνο με σκονάκι! Γκρίνια, μίρλα και γρουσουζιά… Ξανά θα κηρύξει η χώρα τριήμερο πένθος όπως πάμε. Μια η Μενεγάκη με τον Λάτσιο, μία η Ρουμπέση με τον Μικρούτσικο… πολύ θέλει ο Έλληνας να πλαντάξει; Ψυχοπονιάρης και φιλάσθενος, γκαντέμης κι αρπακόλλας. Και Σαρακοστή να μην ερχόταν, πάλι μπουκιά τσιτσί δεν κατεβαίνει… ας αρκεστούμε λοιπόν στις λαγάνες και το χαλβά! Άλλωστε στους «χαλβάδες», έχουμε παράδοση!
ΥΓ: Ντύσου φαλλός για να σταματήσεις να είσαι φελλός… έστω και για μία μέρα!
Subscribe to:
Posts (Atom)
